- « وَ إِنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ الَّذِى لَمْ تَتَناهَ فِى الْعُقُولِ فَتَكُونَ فِى مَهَبِّ فِكَرِها مُكَيَّفاً ، وَ لا فِى رَويّاتِ خَواطِرِها فَتَكُونَ مَحْدُوداً مُصَرَّفاً » . « 1 » و تويى خدايى كه در عقل‌ها محدود نمىشوى تا در جايگاه وزش افكار مقيّد به حدّ خاصى گردى و نيز در انديشه‌ها خواطر محدود نمىشوى تا داراى حدّ و مرز و دگرگون شوى . ( 523 ) « أَلَّذِى . . . اقْتَدَرَ بِالْفِعْلِ عَلى مَفْعولاتِه . » « 2 » خداوندى كه . . . به واسطه‌ى افعالش بر ساخته‌ها و كارهايش قدرت دارد . جهان هستى ؛ مفعول حق تعالى آن چه در جهان هستى وجود داشته و دارد - حتى نفَس‌هاى بشر و نموّ و غيره آن‌ها - از مفعولات الهى به حساب مىآيند و به فعل او ظهور و بروز مىيابند . خداوند مىفرمايد : - وَ لا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فاعِلٌ ذلِكَ غَداً إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ « 3 » و هرگز به چيزى نگو كه من آن را فردا انجام خواهم داد ، مگر اين كه [ بگويى اگر ] خدا بخواهد . - إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ « 4 » به راستى كه پروردگارت حتماً هر چه را مىخواهد ، انجام مىدهد . - وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا « 5 » و كار خدا انجام شدنى است .

--> ( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 91 . ( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 203 . ( 3 ) . سوره‌ى كهف ، آيه‌ى 23 . ( 4 ) . سوره‌ى هود ، آيه‌ى 107 . ( 5 ) . سوره‌ى احزاب ، آيه‌ى 37 .